The Training and Work of an Initiate

Każda epoka niosła plotkę, że niektórzy ludzie wiedzą więcej, niż okazują, i przekazują to tylko tym, których uznają za godnych. Fortune traktuje tę plotkę poważnie, a potem przechodzi wprost do sedna: przygotuj się na tę wiedzę, mówi, a kontakt sam się znajdzie.

To zmienia pytanie. Nie "gdzie jest tajna szkoła?", lecz "co mogę zrobić, dopóki wciąż stoję przed bramą?". Odpowiada wersem zapożyczonym od pewnego poety: "Najpierw zdobądź środki, Bóg z pewnością znajdzie zastosowanie dla tego, co zdobędziemy."

Pierwsza praca Misteriów wcale więc nie jest tajemnicza. To praca, którą możesz wykonać samodzielnie, już teraz, bez nauczyciela i bez zaproszenia.

Fortune otwarcie mówi, dlaczego to ważne. Nauczyciele Misteriów tracą mnóstwo czasu, mówi, ucząc uczniów tego, co powinni byli poznać w szkole, zanim ci uczniowie zdołają w ogóle pojąć to, co naprawdę daje wtajemniczenie.

Jej porównanie to uniwersytet. Profesor nie zatrzymuje się, by wtłaczać studentowi podstawy; oczekuje, że ten przyjdzie przygotowany. Uczeń nauki ezoterycznej powinien podobnie przyjść tak dobrze przygotowany, jak pozwala na to nauka z zewnątrz.

To mniej romantyczne niż bycie wybranym, ale bardziej budujące nadzieję. Nikt nie może dać ci wtajemniczenia. Ale nikt nie może przeszkodzić ci w przygotowaniu się na nie, i właśnie na tym polega różnica między latami nadrabiania zaległości a umiejętnością wykorzystania tego, co się otrzymuje.

Według Fortune, co powinien zrobić poszukujący, zanim pojawi się nauczyciel?

• Zaufać intuicji, która da to, czego nie może dać nauka
• Czekać cierpliwie, ponieważ prawdziwe przygotowanie zaczyna się dopiero po wtajemniczeniu
• Szukać ukrytej szkoły, ponieważ kontakt trzeba wytropić
• Kształcić umysł i charakter poprzez zwykłą naukę i dyscyplinę✓Poprawna odpowiedź

Cały jej rozdział odpowiada na pytanie, co może zrobić samotny uczeń, gdy wciąż stoi przed bramą: rozwijać umysł, by móc wykorzystać naukę, gdy ta nadejdzie. Bierne czekanie tylko powiększa szkolne luki, które nauczyciele muszą później łatać, a sama intuicja, jak dalej dowodzi, gubi większość tego, co dostrzega.

Oto błąd, którego Fortune najbardziej chce uniknąć. Intuicja, przyznaje, potrafi uchwycić olśniewające przebłyski bez żadnej pomocy intelektu. Ale znacznie więcej się gubi, ponieważ uczeń nie potrafi pojąć tego, co widzi, ani tego wykorzystać.

Jej przykładem jest mistyk. Przeżywa chwile ekstazy i osiąga wielkie wyżyny, a jednak "rzadko jest w stanie przynieść wodę ze studni życia tym, których zostawił za sobą."

Brakuje korelacji między nośnikami świadomości: ducha, umysłu, emocji i ciała pracujących w zgodzie, tak by natchnienie mogło zejść aż do świata fizycznego. Bez tego, mówi, można przechowywać wielkie rzeczy w podświadomości i wciąż nie służyć nikomu w tym życiu.

Fortune twierdzi, że mistyk, który w ekstazie osiąga wielkie wyżyny, rzadko potrafi przynieść coś użytecznego ludziom, których zostawił za sobą.

Prawda✓Poprawna odpowiedź

Prawda. Mówi to wprost: intuicja niewspierana wyszkolonym intelektem sięga wysoko, ale rzadko wraca z czymś, co inni mogliby wykorzystać. Dopiero gdy wszystkie nośniki świadomości pracują w zgodzie, natchnienie może przeniknąć do świata.

Praktyczny punkt wyjścia to zmiana w tym, jak postrzegasz siebie. Fortune prosi ucznia, by myślał o swoich nośnikach jak o narzędziach, oddzielnych od niego samego: instrumentach, które ostrzy i pielęgnuje, by wykonywać swoją pracę.

Potem klasyfikuje ludzi według tego, gdzie naprawdę mieszkają. Niewiele oświeconych osób utożsamia się ze swoim ciałem, ale wielu żyje w swoich emocjach. Niektórzy potrafią jasno myśleć o rzeczach konkretnych, tylko nieliczni potrafią rozumować w sposób abstrakcyjny, a zaledwie jedna lub dwie osoby na pokolenie potrafią myśleć wprost z duchowej intuicji.

Ta drabina nie służy temu, by komuś schlebiać albo kogoś zawstydzać. Pokazuje ci, gdzie leży twoja następna praca. Im wyższy poziom pracy, do którego się przyzwyczaisz, tym lepszy będzie twój start, gdy nadejdzie okazja.